Op vakantie naar Groningen

 

Met een bus vol Oudere Jongeren ( vanaf nu de O.J. genoemd) vertrokken wij uit Oss richting Groningen om 5 dagen vakantie te vieren.

 

Wat hebben we zoal gedaan?Haast teveel om op te noemen, maar ik zal een poging wagen.

 

Allereerst de bus:

 

We hadden de onvolprezen Ab als chauffeur en gids tijdens het vervoer van de O.J. naar de diverse bestemmingen, zoals Haren bij Groningen waar we de Hortus Botanicus bezochten. Een waar paradijs, heel groot en prachtig aangelegd met zelfs een echte Chinese tuin. De gids die we daar hadden wist ons boeiend over alles te vertellen.

 

Het hotel in Winschoten met onze mooie kamers, de hartelijke ontvangst, het heerlijke eten.

 

De eerste voetbalwedstrijd die we gezamenlijk in het hotel bekeken, velen getooid met oranje en er was zelfs een prachtige toeter. Het gejuich van de O.J is absoluut, daar ben ik zeker van, in BraziliŽ gehoord.

 

De excursies naar:

 

Het openlucht Veenmuseum in Barger Compascuum. Zo mooi, heel uitgestrekt. Je kon er lopen of met het treintje meegaan. Men waande zich echt in vroeger tijden. Bovendien scheen de zon waardoor het nog feestelijker was en we lekker op het terras hebben gezeten. Daarna weer in de bus, waar Ria zich als een echte stewardessontpopte en iedereen van koffie, water en gezelligheid voorzag. Dank Ria voor je goede zorgen.

 

We reden naar:

 

De Vesting Bourtange,eeuwen oud en prachtig onderhouden, gelegen in het mooie gebied Westerwolde, nabij de Duitse grens. De historische huizen, de straatjes en de vestingwerken deden onze fantasie op hol slaan. Je voelde de geschiedenis overal om je heen.

 

De stad Groningen werd ook niet vergeten. Bij de bevrijding in 1945 is er hevig gevochten in Groningen en is er veelin het centrum verloren gegaan.Gelukkig bleef de Martini toren, door de Groningers, liefdevol,

dí Olle Grieze genoemd, behouden evenals de Martinikerk en het monumentale stadhuis. De rondleiding in de kerk was heel interessant en we leerden veel over de geschiedenis. Daarna werd de O.J. losgelaten om op eigen houtje de stad te verkennen, een drukke levendige stad.

 

Pieterburen met de zeehonden opvang. Zo mooi om te zien hoe er daar wordt gezorgd voor de baby zeehondjes. We waren getuige van het voeren, zoveel zorg en zoveel liefde en toewijding.

Daarna verder naar Appingedammet zín hangende keukens. Ooit was het ook een vesting. We reden door het mooie weidse Groningse land terug naar ons hotel.

 

En dan waren er natuurlijk nog de gezellige avonden, zoals:

Kienen, onder de bezielende, humoristische leiding van het duo, Tonnie en Ton, was onvergetelijk.

 

De bonte avond:

Met artiesten uit eigen gelederen. Wat een talenten!!

 

En toen was het alweer de laatste dag. We vertrokken vroeg uit Winschoten, nagewuifd door de mensen van het hotel. We gingen niet rechtstreeks naar huis. Eerst nog een bezoek aan Veenhuizen. In 1823 begonnen als kolonie van Weldadigheid, waar bedelaars en landlopers naar toe werden gezonden voor heropvoeding. Nu is dat allemaal geschiedenis en werden de gestichten met de mooie stichtelijke namen afgebroken. Het werd een gevangenisdorp. Een van de oorspronkelijke gestichten is bewaard gebleven en is nu museum, waar je kunt zien hoe het ooit was en dat was heel erg hard.

 

We reden verder naar onze volgende stop en dat was Giethoorn. Het VenetiŽ van het Noorden. Heel bijzonder, we maaktenhier nog een romantische rondvaart, onder begeleiding van een flinke onweersbui.

 

Onze laatste stop was Heerde: Restaurant De Keet. Hier hadden we ons afscheidsdiner, heerlijk, met een glaasje aangeboden door KBO Ruwaard .

 

Heel veel dank aan het bestuur en iedereen die eraan heeft meegewerkt om deze reis tot een succes te maken waar we heel erg van hebben genoten. Ik denk dat ik dat wel uit aller naammag zeggen. Natuurlijk moet onze moeder overste Mieke nog even apart genoemd worden. Altijd bereikbaar en gezellig.

 

Wies Baan